woensdag 10 augustus 2011

I'll be back

Zo, ik ben terug van vakantie, het was me een reisje wel.

Ik ben erachter gekomen dat ik iets echt haat. Met hart en ziel nog wel.

Zonnebrillen.

Ik haat die dingen. Waarom? Omdat ze je ogen bedekken, daarom! Je ogen zijn het meest expressieve gedeelte van je gezicht, zonder je ogen kun je alleen met je mond uitdrukkingen laten zien. Als iemand een zonnebril op heeft kan ik niet peilen wat iemand voelt of vind als ik met diegene praat. Zoals je weet is het erg handig om te kunnen reageren op iemands uitdrukking. Dat is punt één.
Ten tweede weet ik, als ik mensen met een zonnebril zie lopen, niet waar ze naar kijken. Loopt er iemand langs me met zo'n donkere kijker dan heb ik het idee dat ik van begin tot eind stiekem aangestaard wordt. Je zou het paranoia kunnen noemen, maar ik kan er maar niet aan wennen.
Als laatste breekt het mijn hart om een mooie meid met een kop als een libelle rond te zien lopen terwijl ze haar natuurlijk mooie ogen niet aan de wereld wil laten zien. Erg jammer.
Het komt er op neer dat ik altijd het idee heb dat iemand met een zonnebril tegen me liegt, op de een of andere manier. Ze kunnen me vertellen dat ze in WO II hebben gevochten en een roze olifantenfokkerij hebben, zonder dat ik ze recht in de ogen kan kijken. Dat is het, recht in de ogen kijken. Een teken van respect en zekerheid die de zonnebril verduistert!
Dus, lieve geitenbreiers van me, doe NOOIT voor de mooi een zonnebril op, alsjeblieft.

Ik dank jullie wel.

- Lisa
 
Lisa is het meisje die mijn blik weer steelt
Als haar stralend uiterlijk mijn ogen weer streelt
En haar glimlach weer met mijn hartje speelt
Bij Lisa ben ik nooit verveeld.

Lisa is zo ontzettend lief en gek
Zo'n mooie kin en mooie nek
Bij Lisa zit alles op zijn plek
Ze is mijn alles en heeft geen gebrek

Lisa kom mee, ik wil met je dansen
Bewijzen aan jou dat ik geen domme gans ben
Lisa geeft mij toch een kans en
Laat ik zien dat ik mans ben

Lisa zo vluchtig,
Lisa oh jij
Hebt me te pakken
Maar hou je van mij?
 
               - Schok

Even schudde de wereld
En alles stortte in
Er was geen begrip maar woede
Weer terug naar het begin

Alles werd gelijk gemaakt
Niemand bleef overeind
Ik kon het niet geloven,
Waarom was dit het eind?

Van de liefde en ook haat
Van de kunsten en de taal
Aan het einde van deze oorlog
Was er geen enkel mooi verhaal

vrijdag 22 juli 2011

...path, one we all must take.

Ik weet nog steeds niet wie dit blog allemaal leest, waarom, hoe goed ze me kennen en wat ik hier doe. Ik zou best meer hier neer willen zetten, maar ik durf soms niet.

- Mier met Carriére
 
Kleine mier, jij loopt zo vlug
Naar wat eten en dan weer terug
Naar dat holletje in het zand
Daar zijn mijn kruimeltjes allen beland
 
Maar miertje, wil je niet dromen
Om hogerop te komen?
Een carrière en eigen nest
Zeg miertje, dat kun je best!
 
Mama laat je alleen niet weg
Wat ik ook tegen je zeg
Dus kleine mier loop maar vlug
Met mijn kruimeltjes terug.
 
               - Huil niet, papa
 
De dag dat ze het hem vertelde
Huilde hij voor haar zo blij
Zo waren ze samen verbonden
Door die kleine meid erbij
 
Zo'n wonder, zo'n schatje
Hij was gek op haar,
Maar de vrouw kreeg problemen
En ze gingen uit elkaar.
 
Oh vader, nu ben je zo verdrietig
Zonder je dochterlief
Ze was van jou, zo mooi
Ze was je hartendief
 
Je zou haar kleertjes kopen
Haar in slaap sussen in de nacht
Met het liedje van je oma
Kietelt haar tot ze lacht
 
Vadertje huil nou niet,
Ze komt ook wel bij jou
Je kunt het niet volhouden
Dus smeek je bij je vrouw.
 
Meisje, je papa houd van jou
Ook al zie je hem niet meer
Als je wat ouder bent
Bezoekt hij je elke keer
 
Mama, wees toch lief
Hij heeft fouten gemaakt
Maar ben je dan zo hartenloos
Dat deze vaderliefde je niet raakt?
 
               - Leugenaar!
 
Hoe kan ik je vertrouwen na de leugens, na het leed
Je zei dat je zou veranderen, je zei dat het je speet.
Hoe kan ik je geloven, na wat je hebt gezegd?
Je bent zo schijnheilig, zo ontzettend slecht.
 
Ik heb zo veel verdriet gehad en nu ben ik verlost
Van je bedrog wat mij zo veel heeft gekost.
Je kruipt nu als een beest, je smeekte me maar weet
Dat ik jou mankementen nooit meer vergeet!
 
Nu heb ik genoeg gehad, verdwijn uit mijn leven!
Ik heb zo'n leugenaar als jij niets meer te geven!
Ik kan je niet meer aanzien, wat weerhoud je om te gaan?
Kom nooit meer terug, ga weg hier ver vandaan!

 

donderdag 21 juli 2011

Blood and Glory

Ik moet nog een naam verzinnen voor mijn perfecte vrouw, mijn muze, nimf, feeks en vloek. Ik zat aan iets klassieks klinkend te denken, maar ze moet, net als mij, drie aspecten hebben. De menselijke kan, de wijsbegerende kant en de artistieke kant. Ok ik kan hier zelf niet eens serieus bij blijven. Op naar de gedichten dan maar.

- IJskoud
 
Mijn tanden klapperen, lippen trillen
Handen gebald, mijn rug blijft rillen
Ik heb het zo verschrikkelijk koud,
Is er dan niemand die er van me houdt?

De dampwolk die ik uitblaas
Is mijn enige vriend helaas
Maar ik raak hem altijd kwijt
Als de wind zijn ziel verspreid

Ik kan niet huilen, dat kan ik niet meer
Alles hoort stil bij dit kille weer
Ik heb het zo verschrikkelijk koud
Is er dan niemand die er van me houdt?

            - Marjon

Ze heette Marjon en droeg heel veel zwart
Veel duister en donker, maar had een klein hart.
Schoenen met kettingen, boeken over de dood.
Omdat een leuke jongen op school haar die bood.

Nu doet ze rituelen met kaarsen en bloed,
Samen met hem, maar niet omdat ze het moet.
In haar kamer met schedels en zwart behang,
Is ze zonder de jongen in het donker bang.


            - Einde

Breek alles af en laat niets heel
Een ruit in de deur is nog te veel.
Scheur de boeken, brand alles plat
Kijk met afgrijzen naar de rook van de stad.

Verroeste auto's, verrotte bomen
Niets had onze komst kunnen voorkomen
We zijn de generatie van het vuur
Generatie van het laatste uur!

dinsdag 19 juli 2011

For the lulz

Ik begeef me al een paar weken in een andere wereld. Daar heb ik vaak een handje van. Geef mij een boek of een film en zolang als het duurt ben ik me niet bewust van de werkelijkheid, tot een tijdje erna. Nu luister ik naar de audioboeken van A Song of Fire and Ice. Het verhaal is zo goed en overtuigend dat ik met oortjes in gewoon in de kastelen ben. Maar ik vergeet de wereld om me heen dan een beetje. Mijn ogen kijken twee keer, één keer de wereld in en één keer deze schijnwereld in. Zeker omdat ik dus naar dat audioboek luister kijk ik niet alleen niet, maar ik hoor ook nog eens weinig. Eerlijk gezegd is het héérlijk om me zo in een verhaal te nestelen.

- Winterseind
 
Ergens schijnt het licht
Door de wolken 's ochtendsvroeg
Want na de winter hebben wij weer
De lente voor de boeg
 
Lanzaam word het oneindige bruin
Doorspiest met fris en levend
De lucht wordt wat zoeter
Een geur zoet en zwevend
 
Alles breekt door,
De bloemen door de grond
De zon door je wolken
Huid door kleren, gezond
 
Want ook wij openen weer onze ogen voor het licht
Voor een tam en lief gedicht
Voor een nieuw jaar, nieuwe kansen
Lachen, zingen, drinken, dansen
 
Smelt de winterkoning's troon
De lente zit in de lucht, ik ruik het gewoon!
 
De meisjes worden mooier, elke dag weer,
Ik moet gewoon kijken, daar komt het op neer.
Als de bomen in bloesem staan, staat mijn hart zacht in vlam,
Ik wordt verliefd op ieder als het kan
 
IK WIL LENTE
KOM DAN
IK GROEI MET DE KROKUSJES MEE
LENTE
KOM DAN
GEEF MIJ DE CLICHÉ
 
            - Wil toch jou
 
Verboden liefde, klinkt zo mysterieus
Maar ik meen het echt, ik ben serieus.
Dat mag niet en zal niet en HOU NOU TOCH OP,
het is fout en het klopt niet, kom op en stop!
 
Wat haal je je wel niet in je hoofd terwijl je zo veel hebt beloofd. Waarom komen die gedachten telkens weer, als je haar ziet zo keer op keer.
 
Geloof toch niet dat zoiets kan
Wat denk je er nou zelf van?
Dat je de ware hebt ontmoet?
Happy ending, alles goed?
 
Trieste ziel zo lang alleen
Kijk toch verder om je heen
Draai je toch om en droom rustig door
Hier gaan de gentlemen regels voor
 
Maar telkens kruip ik dichter bij haar
Als ik wat langer naar haar staar
Ben ik het liefste alleen met haar
Zie ik haar nooit meer na dit jaar
 
Waarom word je zo snel gek?
Wil je zo graag op je bek?
Probeer eens wat anders dan dit gedoe
Ga eens naar andere liefdes toe
 
Je verlangt naar haar lippen, verlangt naar haar zoen, 

maar jongen je mag niet, je zult het niet doen!
 
Je hebt zo'n zwak hart dat je voor elk meisje valt
Ik veracht je, slappeling!


Deze laatste is een opwellingsgedicht, zo heb ik er wel meer. Een opwellingsgedicht komt voort uit een sterke emotie en tijd over om te dichten. Meestal verdriet en dergelijk, maar af en toe geluk. Achteraf vind ik de gedichten niet mooi. Ze helpen mij die gevoelen te verwerken en houden daarbij ook een beetje van het gevoel vast. Als ik nog wat van de gevoelens over heb en ik lees het gedicht weer, dan wordt het versterkt. Ben ik er overheen, dan kan ik mezelf er veel moeilijker in vinden. Hoe dan ook, deze is echt een gevecht van verstand en hart. Dat heb ik wel vaker.
Ik haat het als mijn hart meer bepaalt dan mij verstand, als ik iets wil maar het niet kan verklaren. Verliefdheid bijvoorbeeld. Dat wordt zo sterk en overdreven dat ik tot waanzin gedreven wordt, terwijl ik dat niet wil! Andere keren denk ik, ja die is leuk, maar wil mijn hart er niets van weten.
Ik schaf het af.

zondag 17 juli 2011

Riddle me this

Ik heb een raadsel voor je.

Een man is een krijger. Voor hem staan drie mannen, een koning, een rijke koopman en een priester. Elk van hen wil de andere twee dood. De krijger draagt een zwaard. De koning roept:  "Krijger, je bent mij trouw gezworen, dood de anderen en ik zal je ridderen en je zult voor altijd hoog lid van mijn koninklijke garde zijn!" De priester gaat daar tegenin: "Verlaat jij je goden? Het is hun wil dat deze mannen nu sterven. Weiger dit en jij en je nageslacht zullen voor altijd verdoemd zijn!" As laatst spreekt de koopman: "Waarom zou je naar deze twee luisteren, ik bied je meer goud dan je ooit in je leven zult zien. Je zult alle rijkdom bezitten van je wildste dromen!"

Voor wie kiest de krijger?

- Genieten
 
Laat ons drinken tot de ochtend
Vier het leven en ons lot
Met vrienden, feest en vrijheid
Kan deze nacht niet kapot
 
Laat ons drinken tot de ochtend
Pratend over gekkigheid en lol
De maan heeft het licht uitgedaan
Wij houden het wel vol
 
De laatste druppel is het glas uit
De muziek klinkt als geruis
We hebben gelachen maar zijn moe
En strompelen naar huis.
 
            - Walgelijke
 
Ik walg soms van mezelf
Wanneer niemand het ziet
Ik wil wel veran'dren
Maar veran'dren kan ik niet
 
Alles waar ik goed in ben
Zie ik als het grootste goed
Terwijl ik net als iedereen
Gewoon hard werken moet
 
Ik ontken wat ik moet doen
Praat overal doorheen
Idiote waanideeën
Ik eindig nog alleen
 
Luisteren is zo belangrijk
En dat doe ik ook wel vaak
Maar ben ik eenmaal op dreef
Dan is dat een slechte zaak
 
Dan opent mijn monster zijn muil
En bijt en brult door
Dat mijn eigen oren sluiten
En ik niets meer hoor
 
Het spijt me dat ik zwak ben
Zo zwak en zo klein
Dan is het best wel fijn
Dat jullie mijn vrienden zijn.