Tragic Hero

Beste Darwin,

Laatst had ik het met mijn gedachtekameraden over helden. Ze zagen een held als iemand die met een geweer de levens van anderen red. Een figuur die zijn leven opoffert, die durft te gaan waar niemand durft te gaan. De man met de badge. De vrouw die een kind red uit de vijver. Mensen die levens redden.

Dan druk ik je nog even de drie grondbeginselen van de evolutie in je handen:
1. Elk individu is net iets anders.
2. In de genen van een individu staat hoe hij zal zijn en deze geeft hij door bij de voortplanting.
3. Binnen een soort is er altijd competitie.

Wat betekent dit, beste Charles? Dat helden een vreemdsoortig iets zijn. Een held offert zijn leven, zijn genen, zijn evolutionaire voordelen en kracht, op voor anderen. Waarom zou hij dit doen? Heeft dit nut voor de man? Één leven voor dat van velen wordt toch vaak gezien als een goede ruil, al ligt het dat wel aan de levens die gered worden. Kinderen, vrouwen, vrienden, familie, al deze zijn het vaak waard om te redden.

Toch is dit weer logisch te verklaren. Sorry, het is de manier waarop ik de wereld begrijp. Als je een soort hebt waarin helden leven zullen er vaak genoeg mensen gered worden doordat één van hen zich opoffert. Zo blijven er meer van die soort over, simpel toch? Helaas zit er een foutje in dit idee. Een individu is maar net zo succesvol als de hoeveelheid genen die hij deelt met zijn nageslacht en familie. Iemand die zijn kinderen red is waarschijnlijk vrij effectief bezig. Dus ook mensen redden die voor je kinderen zullen zorgen.
Maar dat ben je zelf ook. Je eigen leven redden is een van de meest belangrijke dingen voor jezelf. Je neemt dan nog een kans om je leven uit te werken. De lafaard leeft langer dan de held.

Wij zijn de lafaarden. Wij zijn de geredden. Wij zij de mensen die te bang waren om de ambulancebroeders te helpen en daardoor onze eigen huid redden. Heel af en toe zit er een succesvol knikje in onze angsthazenideologie en springen we iemand te hulp. Zo red je een leven.

Een leven redden met een geweer in je hand en een vinger op de trekker? Dat is voor mij niet indrukwekkend. Je bent begonnen aan een opleiding soldaat, je bent gegroeid in een omhulsel wat de ideale, morele strijder is. Ren je weg? Welnee. Geen wonder dat je je compagnie probeert te beschermen en je opoffert. Het is je baan. Maar de man die het bijzondere doet, het buitengewone? Dat is een held. De man die als een kat in het nauw een ongekende kracht heeft en doet wat hem goed lijkt.


Ik weet eerlijk gezegd niet waar ik naartoe wil met dit verhaal, excuses. Ik zal voortaan deze stukken plannen en duidelijk opstellen. Charles, ik loop af en toe wat vast, want mijn gedachten werken ook niet op een manier die gemakkelijk te verwoorden is.

Met vriendelijke groet,

Sulicius Zeno Pygmalion

Chances are...

She's like the dice
Whatever way you roll her
You know you can't control her
Unsettling eyes
She has such polar sides
In the actions she hides

Puddin's

Syllabels slide along your lips
The soft rumble of your fingertips
Somehow honing that simple smile
Wretched, pitiful, oh-so vile

Every day you laugh again
Couldn't stand to be a man
How your hoots make my head hurt
Absolutely and absurd

Spark

Electric charges keep turning

The clouds and skies go around and change lay of the land

Somehow the forests are burning

The thunder crackles and blasts the tallest trees where they stand

Slowly the green turns to red

And everything whispers with the sound of the rain

No leaves but ashes instead

Eyeless tears glister but now it's all in vain.

But please, show me where is evil, show me where is light

'Cause evil is has gone away

Show me what's the evil, show me what's the light

Not sure what is wrong today

Technologic

Beste Darwin,

Wat kreeg het dove, blinde kind met kerst?

Kanker.

Wanneer mag je lachen om zo'n grap? Dit is namelijk een anti-grap. Het begint meestal met iets wat je al kent, "Komt een man bij de dokter...", "Lopen er een Chinees, een Japanner en een Mongool een bar binnen...". Daarna neemt de grap een heel ander pad. Iets wat niet alleen onverwachts is, maar ook niet aansluit bij dat wat een grap kan worden genoemd.

Toch lach ik. "Wat is er erger dan een worm in je appel?" - "De Holocaust." Simpel, gruwelijk en al snel onrespectvol bij mensen die dit niet om te lachen vinden. Ik merk dat dit totaal niet in de smaak valt bij de meeste mensen. Nog een soortgelijke grap is eentje met een erg lang verhaal die eindigt met: "Wat denk je dat de pinguïn zei? Niets, pinguïns praten niet." Minder pijnlijk.
Ik kan niet laten om er om te lachen. Een meta-grap. Een grap die al voorbij de standaard gaat. Ik hou van clichés doorbreken en iets te doen wat een uitdaging is. Toch moet ik oppassen. Mensen vinden het niet leuk. Terwijl ik zenuwachtig door lach, zie ik hun ogen mij veroordelen. Wie zit fout? Is dit een kwestie van vrijheid van meningsuiting? Is grinniken om een moord te veel? Schateren om een oorlog? De grootste grap is dit hele gebeuren. Ik weet niet wat er van me verwacht word.

Met vriendelijke groet,

Sulicius Zeno Pygmalion