Week van de Held #5: Quentin Tarantino

TEEEUUW NEEEEEUUUWW (Denk aan Stiglitz)

QUENTIN TARANTINO

Dames en heren, hier een man die ontzettend goede films maakt. Op een dag, niet zo lang geleden, nam ik mijn lieve vriendinnetje mee naar een film. Ze had de film voorgesteld, een soort om de beurt naar een meisjes/jongensfilm gaan. We gingen naar Inglorious Bastards. Ik had nog nooit een hele film van Quentin Tarantino gezien, ik kende hem vaag bij naam, en toen kwam die film.

Terwijl mijn nu ex-vriendin vaker dan niet met haar handen voor haar gezicht zat, heb ik nog nooit zo genoten van een film. De scènes waren vol spanning, prachtige dialogen, ironie en gebroken clichés. Dit had ik niet meteen door. De film was bruut, zag ik, de acteurs praatten ook duits/frans/engels wanneer het zo zou zijn. Geen slappe engelse prietpraat door welke buitenlander dan ook.
Ik heb een poster op de muur naast mijn bed van The Bastards. Kijk die film, als je dat nog niet gedaan hebt.

Daarna ben ik Pulp Fiction gaan kijken, Reservoir Dogs, Death Proof en From Dusk Till Dawn. Eerlijk gezegd moet ik nog heel wat films van hem, maar ik kom er wel. De eerste twee zijn geweldig, Reservoir Dogs is misschien wat saaier, maar heeft wel ONTZETTEND mooie scenes en uitspraken.

Quentin is een held omdat hij niet films gestudeerd heeft, hij keek films, zo zegt hij dat zelf. Hij is nogal een arrogante klootzak, en voelt zich te goed voor de rest van de wereld. Tja, ergens mag ik dat wel, zo lang hij maar gave films maakt.

Hij heeft mij denk ik de cinefiel gemaakt die ik nu ben, dankje Quentin, dankje.

Nog een gedichtje toe. (op het liedje Shop Vac van Jonathan Coulton, Hij loopt alleen als ik hem zing :P.)


Je loopt verzekerd lang en breed
Je weet hoe ellek merkje heet
Je tanden blik'ren en je schoenen staan je goed
Je kijkt lief en ook lelijk
Je armen dik en volle kuiten aan je been
Je straalt al ga je nergens heen
Het is te zien je bent gezond
Zelfs vanwaar ik zellef stond

Tanden knarsen, vuisten ballen
Je weet van niks, het zal je ook echt niet opvallen
Maar ik ben groen van jaloezie
Om wat jij bent, om wat jij kan
Waarom ik niet, waarom is het nou toch niet anders
Nu ben groen van jaloezie


Je hebt de noten in je hand
En een muzikaal verstand
Je kunt ze spelen en je zingt ze zelfs erbij
Je kent de dirigent maar de bands ook
De muziek is rode draad die door je loopt
Als jij je brood met noten koopt
Van waar ik aan je lippen hang
En stieken naar je kunst verlang

Tanden knarsen, vuisten ballen
Je weet van niks, het zal je ook echt niet opvallen
Maar ik ben groen van jaloezie
Om wat jij bent, om wat jij kan
Waarom ik niet, waarom is het nou toch niet anders
Nu ben groen van jaloezie

Je bent de slimste van de klas
Zoals zelfs Eistein nog niet was
Je hebt veel inzicht en je kunt ook elke taal
Je weet de tijd en de jaren
Je kent de cijfers en zelfs de naam die daarbij hoort
Als jij telkens weer het beste scoort
Zit ik van achter zuur alleen
En kijk ik door mijn blaadje heen

Tanden knarsen, vuisten ballen
Je weet van niks, het zal je ook echt niet opvallen
Maar ik ben groen van jaloezie
Om wat jij bent, om wat jij kan
Waarom ik niet, waarom is het nou toch niet anders
Nu ben groen van jaloezie

Je bent bent de maker van het feest
Je bent de Belle en het Beest
Mensen lachen en het komt alleen door jou
Je kunt vertellen en weet ook
Wanneer te zwijgen, je ruikt de sfeer van verre af
En maakt de sfeer al klinkt het maf
Terwijl ik bij de losers sta
Ga ik saaie gesprekken na

Tanden knarsen, vuisten ballen
Je weet van niks, het zal je ook echt niet opvallen
Maar ik ben groen van jaloezie
Om wat jij bent, om wat jij kan
Waarom ik niet, waarom is het nou toch niet anders
Nu ben groen van jaloezie

Ik wil het kunnen maar ik kan niet beter zijn
Kan niet beter zijn dan ik ben
Je bent niet beter dan de rest maar beter dan de meeste dan
Beter dan ik wezen kan

Tanden knarsen, vuisten ballen
Je weet van niks, het zal je ook echt niet opvallen
Dat ik alleen maar haat zie
Om wat jij bent, om wat jij kan
Waarom ik niet, waarom is het nou toch niet anders
Help me want ik haat deze jaloezie 

Week van de held #4: Jonathan Coulton

Tja, ik heb een tijd World of Warcraft gespeeld, daar ben ik niet trots op, maar ik schaam me er ook niet voor. Miljoenen mensen spelen het nog steeds, hebben er ontzettend veel lol aan en betalen graag de 13 euro per maand ervoor. I rest my case. Want daardoor vond ik dit filmpje, beter gezegd: dit liedje.

Jonathan Coulton

Ah, deze meneer hier, nu 41 jaar, was vroeger een programmeur. Gelukkig nu niet meer, nee, in 2006 begon Jonathan met A Thing a Week. Daarvoor had hij ook al een paar albums uitgebracht, maar hij zocht naar een uitdaging. Een jaar lang zou hij, in zijn eentje, elke week een liedje schrijven zodat hij aan het einde van het jaar 52 liedjes had. Deze waren allemaal gratis te downloaden, zo lang je ze maar niet zelf uitgaf. Top idee.
Waarom is hij een succes geworden? Omdat zijn liedjes niet over de meeste normale dingen gaan. Van het leven van een zeepaardje, tot een man die verliefd word op Bigfoot tot een gedumpt persoon die doet alsof hij het aan kan en een mailtje van een zombie collega, de liedjes hadden, tja, "geek" teksten.

Oh, en daar ben ik wel zo dol op. Voor het geval je het nog niet door hebt, ik ben nog best een geek. Jonathan heeft zelfs een keer voor een wetenschapsblad over elk van de artikelen een liedje geschreven, "Our bodies, Ourselves, Our Cybernetic Arms"  over DNA, in vitro vertilisatie, pillen van de toekomst, protheses en robothulpjes voor in huis. Lachen, gieren brullen en genieten.

Deze man laat mij van muziek genieten, terwijl ik eigenlijk geen muzieksmens ben. Voorbeeld van een van zijn nieuwste liedjes.

Oh, ik zou jullie wel weken lang kunnen belagen met de liedjes van deze man, ik vind het echt prachtig.

Hier nog een gedichtje van yours truly, Sulicius.

Ik zie je kijken en je kijkt mij ook aan
Ik voel het koken en ik moet er voor gaan
Je bent zo godsgruwelijk knap,
Je bent een kunstenaars grap
Oh, kan ik dit aan?

Ik zie je kijken, maar mijn ogen doen zeer
Ik zie hakken, benen, billen en meer
Je bent zo'n prachtige vrouw
Ik wil iets leuks doen met jou
Oh, lukt het dit keer?

Ik zie je kijken, ik heb jou al gezien
Je bent engel en een duivel, misschien
Kom jij eens dichter bij mij
Ik leg een hand in je zij
Oh, kan ik jou zien?

Ik zie je nek nu, het juweel aan een koord
Die net mijn aandacht van je borsten verstoort
Je duwt me weg en je lacht
Je hebt me nu in je macht
Als het juweel aan je koord

Doe met me wat je wil
Doe met me wat je wil
Wees nou niet koud en kil
Doe met me wat je wil
Doe met me wat je wil
Ik hou mijn lust niet stil

Ik zie je kijken...

Ik merk vaak dat ik muziek die ik in mijn hoofd heb terwijl ik een gedicht maak de strofes bepaalt. Deze is een stiekeme verbetering van een stukje van Mike Boddé en Thomas van Luyn, zoek maar op "doe met me wat je wil". Gitaar en piano. Dit gedichtje is niet pervers, toch?

Week van de Held #3: Herman Finkers

Ik hier?

Herman Finkers

 

Eigenlijk hoort deze besnorde heer nog vóór onze Hans. Herman is een slimme vent, zijn stukjes zijn altijd bijzonder uitgedacht en klaargemaakt. Zijn grappen en grollen komen om de minuut, Herman is een man van woordgrappen.
Ik had een mp3 cd van mijn oom gekregen, jaren geleden. Daarop stond zo beetje alles wat hij ooit aan voorstelling had gedaan, in geluid dan. Wel 10 uur materiaal, gok ik. Ik heb dat ding versleten gespeeld, durf ik wel te zeggen. Om de een of andere rede kon ik vaker lachen om zijn voorstellingen, om zijn liedjes en grapjes. Maar helaas, ik ging qua humor al gauw naar Hans Teeuwen, niet naar Theo Maassen, die ik toch wel vaak gewoon naar het publiek hoor schreeuwen hoe dom de mensheid is. Herman bleef altijd beleefd, maar Herman werd moe van zijn stukjes.

Herman werd ziek, Herman schoor zijn snor eraf, en Herman was geen Herman meer.

R.I.P. Woordgrap Finkers...

Nog een gedichtje voor erbij?

It's an intensive slide
Rocking my earth and me
Shoving it all aside
To prove my theory
That explains this awkward dance
Of a mistake that I will make because of chance
I can see you fell in my trap

Could it be that I can see
The things you do without me knowing
Set it free and show to me
The light...
The reason that I want to be
The subject of my theory
Say that you're not blind to me

Even when darkness falls
My work is a misery
I dig and I push the walls
The walls then push back at me
I make an unnamed call,
Untill I find the one who stumbles in my hall.
I know for sure that I am not deaf.

Could it be that I can see
The things you do without me knowing
Set it free and show to me
The light...
The reason that I want to be
The subject of my theory
Say that you're not blind to me

Oh yes, you have come
You never saw what darkness does
Or so I thought, then all goes dumb and you never noticed who I was,
Caved in.  

Week van de held #2: hans Teeuwen

Jahaaa, jahaaaa, jahaaaaaaa

Hans Teeuwen

En wat ziet hij er zo goed uit he? Wat een rare, nare man is het ook. Hans Teeuwen was eigenlijk mijn stap na Herman Finkers met zijn woordgrapjes. Hans is een absurdist, Hans durft, Hans pakt aan, en Hans zingt.
Hans is iemand die mensen aan het lachen kan maken terwijl ze hem niet begrijpen door vieze en rare grappen te maken, maar ook mensen die hem wel begrijpen. Ach, ik zou niet willen doen alsof ik alles van hem begrijp maar toch. Hier Hans als de held die hij is, bijna serieus.

Hans is een cabaretier en zanger. Hans houd van Jazz. Hij begon zijn carrière samen met nog iemand uit Eindhoven, Roland Smeenk. Ze waren samen een geweldig duo, maar nu is het nog moeilijk om iets van dit paar terug te vinden. Roland was namelijk overleden in een auto ongeluk, iets wat Hans hard raakte. Je zou kunnen zeggen dan hij daarop misschien zo verknipt is, maar daarvoor was het repertoire van hen ook al grof en absurd, gemixt met prachtige stukjes muziek.

Hans is de man die mij een mooi gedicht heeft laten horen, een gedicht over liefde. Dit vond ik zo mooi, de toon van verdriet, geluk en besef gevlochten door de spreekwoordelijke symfonie. Mijn eerste gedichten leken ook erg op zijn stijl, maar ondertussen zijn mijn meeste gedichten wat lichter.

Hier het meesterwerkje van Hans.

"De Liefde,

Verleid me, verstik me
pak m'n vrijheid af
bemin me, beperk me
ga je gang, ik ben laf

Je wilt samensmelten
- een onnozel idee -
maar ik ben romantisch
ik ga d’r in mee...

Kneed me en knecht me
wees lief en gemeen
gun me de plek
van het blok aan je been

Als jij mijn vrouw bent
ben ik je man
dan vechten we samen
voor dat wat niet kan

We doen nóg meer water bij onze wijn
totdat er alléén nog maar water zal zijn
helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed
zo leven we samen de dood tegemoet

Weg met de eenzaamheid, leve de sleur
jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur
de liefde geeft hoop, de liefde heeft zin
de liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in

Steeds dezelfde fouten
steeds dezelfde pijn
bijna net zo gruwelijk
als helemaal alleen te zijn

Misschien is het deze keer anders
misschien is het deze keer waar
is alle wijsheid van de wereld maar een fout
ik wil het graag geloven, want ik houd zoveel van haar

Het spel is weer begonnen
ik zit er midden in
verslaafd als een verslaafde
verzetten heeft geen zin

Ik kan alleen verliezen
mijn hart en mijn verstand
de liefde laat pas los
als ze is opgebrand

Dan ben je weer jezelf
alleen en onbemind
maar volwassen en verstandig
totdat het weer begint"

 Hans Teeuwen gelooft ook dat humor heel veel goed kan maken, als je de tijd hebt om dat filmpje te kijken, zul je zien dat hij zeker is van de kracht van humor. Een grapje lost spanning op. Een grapje maakt de situatie weer een situatie. Ik merk dat ik net als hem, de humor vaak als een soort schild gebruik, ik doe bijna niets anders dan grapjes maken. Wat is er nou mooier dan iemand aan het lachen maken?

Hier wat engs door mij.

Week van de held #1: Bas Haring

Beste Darwin,

Ik heb dit idee al een hele poos gehad, een Week van de Held. Zeven figuren die mij hebben gemaakt wie ik ben, buiten familie en vrienden dan. Deze hebben natuurlijk een grote impact op mijn leven gehad, maar jullie zijn niet geïnteresseerd in dikke gingers en dergelijk.
Vandaar:

Bas Haring

Maak je niet druk, deze dromerige cassanova is geen poeet, hij is een filosoof! Ook geeft hij les als hoogleraar op de Universiteit Utrecht. Programma's gepresenteerd, boeken uitgegeven, Bas is een drukke jongen.
Hij is bij mij bekend geworden door zijn eerste boek, "Kaas en de Evolutietheorie". Deze las ik toen ik nog jong was, misschien net 10? Ik weet nog goed dat ik gelovig was in groep 5, ik had geen probleem met de betekenis achter de bijbelverhaaltjes te vinden en was daar erg trots op.
Maar ik veranderde. Zo ergens rond dat ik dit prachtige, simpele boekje las verlostte ik mezelf van het sprookje wat ik het geloof noem. Het boekje gaat over de evolutietheorie, wat niet een theorie is, maar een bouwsteen van logica, begrip en orde in ons universum. Prachtig toch, Charles? Hij legt het op een kinderlijke manier uit, en ik heb twee jaar geleden alsnog het boek gekocht. Ik wil hem aan mensen kunnen geven.
Ik raad je ook aan om het te lezen, zelfs jij, Charles! Hij legt het zo mooi en simpel uit omdat evolutie ook mooi en simpel is. Zie het zo: iets wat beter is in bestaan dan iets anders, zal ook beter bestaan dan dat andere. Dat is wel heel kort door de bocht, maar het boekje is dun en vermakelijk genoeg om in één ruk uit te lezen.

Hij heeft ook programma's gemaakt, "Stof" en "Haring". Maar helaas was ik nog jong en heb ik hier weinig van gekeken. Nu heb ik spijt, en kan ik nergens een download vinden. Dit zijn mijn roots, bij Bas liggen de wortels van Zeno en Sulicius, mijn innerlijke wetenschapper en kunstenaar.

Dankje, Bas.